6 Νοεμβρίου 2017
Ένα πολύ καλό βιβλίο, μία από τις πιο δημοφιλείς και συνάμα διδακτικές ιστορίες του Χόρχε Μπουκάι (Jorge Bucay), του διάσημου αργεντίνου ψυχιάτρου και συγγραφέα,διηγηγήθηκε στους μαθητέςτης Β΄ Τάξης, ηκ. Βάρσου Μαρία,ηθοποιός, κουκλοπαίχτρια και συγγραφέας η ίδια παιδικών βιβλίων,στο πλαίσιο της Φιλαναγνωσίας και του μαθήματος της Ευέλικτης Ζώνης.
«Πώς γίνεται ένα ζώο τόσο δυνατό, όσο ο ελέφαντας να κάθεται αλυσοδεμένο
σ΄ ένα τόσο δα ξυλαράκι, καρφωμένο στην άμμο;»
Την απορία αυτή,είχεο συγγραφέας, όταν μικρός και είχε δει στο τσίρκο τον θεόρατο ελέφαντα να κάνει επίδειξη τουόγκου και της δύναμής τουστη σκηνή και στη συνέχεια στα παρασκήνια να μένει καρφωμένος σε ένα μικρό ξυλαράκι, χωρίς να το σκάει.
Την απάντηση πήρε πολλά χρόνια αργότερα, όταν κάποιος σοφός του αποκάλυψε, ότι ο ελέφαντας δεν το σκάει, γιατί σε ένα παρόμοιο παλούκι τον έδεναν όταν ήταν πολύ πολύ μικρός. Το ελεφαντάκι , προσπάθησε πολλές φορές να ελευθερωθεί, δεν τα κατάφερε και τα παράτησε. Από τότε,ο πανίσχυρος ελέφαντας,δεν προσπάθησε ποτέξανάνα δοκιμάσει τις δυνάμεις του καινομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής
.
- Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δε θα μπορέσω.
Λίγο πολύ - σύμφωνα με το συγγραφέα - όλοιείμαστε σαν τον ελέφαντα του τσίρκου... πιστεύοντας ότι "δεν μπορούμε" να κάνουμε ένα σωρό πράγματα , απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε.
-Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή!
Η συζήτηση με τα παιδιά επικεντρώθηκε στη σημασία της προσπάθειας για την επίτευξη ενός στόχου, ενώ παράλληλα εκφράστηκε ηαντίθεση όλων μας στην εκμετάλλευση και κακοποίηση των ζώων του τσίρκου.
Ακολούθησε παντομίμα και θεατρικό παιχνίδι.